Αυτό βέβαια που τα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα νέο πεδίο έρευνας, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου νέο.
Ομως για να καταλάβουμε καλύτερα την έννοια της παραψυχολογίας (των καταστάσεων δηλαδή που βρίσκονται πέρα και πάνω από την ψυχή), πρέπει να εξετάσουμε τον άνθρωπο σαν μία σύνθετη οντότητα που, εκτός από το φυσικό του μέρος, διαθέτει ένα ψυχολογικό και ακόμα ένα πνευματικό μέρος.
Η θεώρηση αυτή είναι σύγχρονη αλλά και ταυτόχρονα πολύ παλιά και παραδοσιακή.
Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο ο άνθρωπος γνωρίζει αυτή του την οντότητα.
Σύγχρονες έρευνες και απόψεις μας δείχνουν ότι πραγματικά γνωρίζουμε ελάχιστα τον εαυτό μας.
Ο άνθρωπος έχει ένα δυναμικό, ικανότητες και δυνατότητες που είναι σχεδόν άγνωστες.
Καταλαβαίνουμε ετσι ότι η παραψυχολογία ως επιστήμη είναι η μελέτη ενός "σκοτεινού" πεδίου.
Βέβαια αυτό το σκοτεινό ασυνείδητο μέρος, μέσα από την κατάλληλη εκπαίδευση, έρευνα και διοχέτευση μπορεί να φωτιστεί, κι έτσι το συνειδητό μας να διευρυνθεί.
Το πρώτο βήμα σ' αυτή την προσπάθεια είναι η μελέτη του ψυχισμού, του Λεγόμενου από τον παραδοσιακό εσωτερισμό "αστρικού σώματος".
Όμως και χωρίς αυτή την ανάπτυξη και γνώση, τα ονομαζόμενα παραψυχολογικά φαινόμενα συμβαίνουν και τα αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Αυτός είναι και ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο οι επιστήμονες και οι μελετητές δεν έχουν φτάσει σε συγκεκριμένα αποτελέσματα και συμπεράσματα, αλλά απλώς παρατηρούν, καταγράφουν και πειραματίζονται σε ό,τι αφορά αυτά τα φαινόμενα.
Ας αναφέρουμε όμως και κάποια από τα πιο γνωστά και συχνότερα επαναλαμβανόμενα παραψυχολογικά φαινόμενα.
Ορίζεται ως η ικανότητα συνειδητής και ενεργητικής δράσης στο αστρικό επίπεδο. Αυτή συμβαίνει όταν το αστρικό σώμα απελευθερώνεται από το φυσικό. Έχει τη δυνατότητα να κινηθεί και να μεταφερθεί με απίστευτη ταχύτητα σε οποιαδήποτε απόσταση, ενώ το φυσικό σώμα παραμένει ακίνητο. Βέβαια το ίδιο φαινόμενο γίνεται ασυνείδητα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ετσι πολλές φορές ξυπνώντας, υπάρχει η αίσθηση στον άνθρωπο για κάτι που έζησε, χωρίς όμως συγκεκριμένη ανάμνηση.
Ο Γιουνγκ είχε πει: "Τα όνειρα είναι συχνά μια προκαταβολή του μέλλοντος". Συμβαίνει συχνά μέσω των όνειρων να αποκτήσουμε χρήσιμες γνώσεις, απαντήσεις πάνω σε συγκεκριμένα φυσικά προβλήματα και ακόμα να μεταφερθούμε μέσα στο χρόνο και να ζήσουμε καταστάσεις μελλοντικές σε σχέση με το φυσικό "πραγματικό" χρόνο.
Η ικανότητα να αναβιώσουμε παρελθοντικές καταστάσεις μέσω οποιουδήποτε αντικειμένου. Ο άνθρωπος που βρίσκεται σ' αυτή την κατάσταση οδηγείται από το συγκεκριμένο αντικείμενο, που αντιπροσωπεύει τις στιγμές και τα γεγονότα που το τύλιγαν κατά τη διάρκεια της περασμένης του ύπαρξης.
Η δυνατότητα να γνωρίσουμε μελλοντικές δράσεις. Στην αρχαιότητα αποτελούσε έναν πολύ δυνατό θεσμό, τα Μαντεία.
Είναι η δυνατότητα αντίληψης και γνώσης πέρα από τις αισθήσεις και το συγκεκριμένο και περιορισμένο νου. Σχετίζεται με το λεγόμενο τρίτο μάτι, την ανάπτυξη της διαίσθησης στον άνθρωπο.
Η μεταβίβαση σε άλλο άτομο, με μη φυσικά μέσα, μιας εικόνας, σκέψης ή συναισθήματος. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται να κυριαρχήσει κανείς το αστρικό και νοητικό του επίπεδο και επίσης οι σκέψεις ή τα συναισθήματα να είναι αρκετά δυνατά και καθαρά.
Αυτά είναι κάποια από τα φαινόμενα που ονομάζονται παραψυχολογικά. Ομως ο κύκλος τους δεν κλείνει εδώ. Ετσι θα αναφερθούμε σ' αυτά σε μελλοντικό άρθρο.
Αλλωστε, όπως σημειώσαμε στην αρχή, η ίδια η παραψυχολογία είναι σε εξέλιξη ενώ ήδη αποτελεί ένα ευρύ πεδίο έρευνας στις μέρες μας.